ترکان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • [تَ]

صفت[ویرایش]

ترکان

  1. ملکه، شهربانو.
  2. لقب زنان ارجمند، بی بی، بیگم.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

ریشه‌شناسی ۲[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

قید[ویرایش]

ترکان

  1. ~ از دو کلمه ترک/آن شکل گرفته و حالت جمع را نشان می‌دهد و در مجموع به معنی اقوام و قبایل ترک نژاد است.
    بزرگان ترکان افراسیاب ..... ز گفتن بکردند مژگان پر آب


منابع[ویرایش]


برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
horde