تفو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(تُ)

تُفوْ :(tofouw) در گویش گنابادی یعنی لعنت ، نفرین ، دشنام ، فحش ، دعای بد کردن برای دیگری یا جهان و آفرینش و خدایان

اسم[ویرایش]

  1. آب دهان.
  2. برای تحقیر و توهین به کسی یا چیزی گویند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین