جان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /جان/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

جان

  1. عامل، نیرو، یا حالتی موجود در هر جاندار که موجب زنده ماندن اوست؛ روح انسانی، نفْس.

Ambox notice.pngمثال[ویرایش]

  1. جان دادن و قبض را گرفتن کنایه از: مردن، جان به عزراییل تسلیم کردن.
  2. جان به طاق افکندن کنایه از: حالت احتضار و مرگ داشتن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین