جل جلاله

فارسی

ریشه شناسی

• عربی

آوایش

• [جَله/جَلاله]

شبه جمله

جل‌جلاله

1. بزرگ است شکوه او (خدا).

   هنگام سخن گفتن از خداوند به قصد شتایش او به کار می‌رود؛ جلالش بزرگ است.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن