جنب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(جَ)

فارسی[ویرایش]

جُنْب :(jonb) در گویش گنابادی یعنی شور ، هیجان ، حرکت ، عجله

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. پهلو، کنار.
  2. سمت.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(جُ نُ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. کسی که به علت خروج منی، غُسل بر او واجب

استعاره[ویرایش]

  1. بیگانه، بعید، دور.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
side