حب

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: حَب

آوایش

• /حب/

اسم

حَب

1. هر چیز گِرد و کوچک که کمابیش به اندازه نخودی باشد، مفردِ حبوب، حبوبات← قرص، دانه.

اسم

حُبّ

1. مصری: عشق، محبت.

قید

1. حب‌الوطن میهن دوستی، وطن پرستی.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین