خو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • [خِو]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

خو

  1. خوی، سرشت.
  2. علف هرز.
  3. خُوْ: در گویش گنابادی یعنی خواب ، خوابیدن ، خم کردن ، ترس
  4. هر گیاه که خود را به درخت پیچد.
  5. اخلاق، منش، طرز رفتار، عادت.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین