پرش به محتوا

خوالیگر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • شاهنامه

آوایش

[ویرایش]
  • /خالی/گَر/

صفت

[ویرایش]

خوالیگر

  1. اصطلاحی کهن و مبهم که شاید از دو بخش خالی - گر شکل گرفته باشد.
    بدو گفت اگر شاه را درخورم/ یکی نامور پاک خوالیگرم «شاهنامه»

مترادف ها

[ویرایش]

برگردان‌ها

[ویرایش]
ترجمه
  • انگلیسی: chef

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین
  • شاهنامه