خیره

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~.)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. خیرة

صفت[ویرایش]

  1. نیکو، نیکوکار.
  2. منتخب، برگزیده.
  3. کار نیک ؛

جمع[ویرایش]

  1. خیرات.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(رِ)

  1. سرگشته، شگفت زده.
  2. لجو

جمع[ویرایش]

  1. سرکش.
  2. ناتوان، سُست.
  3. بیهوده، دروغ.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. خیرو. خیری: گل همیشه بهار.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


آوایش[ویرایش]

  1. رِ

صفت[ویرایش]

  1. سرگشته. متحیر
  2. بیهوده

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

fisso

انگلیسی
steadfast