دروغ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پارسی میانه (پهلوی)

آوایش[ویرایش]

  • /دُروغ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

دروغ

  1. سخن ناراست، خلاف حقیقت، کذب. مقابل راستی.

Ambox notice.png استعاره[ویرایش]

  1. دروغ شاخدار کنایه از: دروغ بزرگ.
  2. دروغ مصلحت آمیز: دروغی که به خاطر فرو نشاندن فتنه و آشوب و پیشگیری از آسیب و زیان گفته می‌شود.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • بهاری

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. ایستاده و بلند شده در گویش بهاری؛ ترجیحا آلات بلند شده که به نظر می‌رسد در دنیای باستان نیز منظور همین بوده است.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین