دستگرد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(دَ گِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. قریه.
  2. زمین ناهموار.
  3. زمین و ملک زراعتی.
  4. بنایی مانند کوشک که گرد آن خانه‌ها باشد. دستگره و دسکره و دستجرد نیز گویند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین