گرد

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

گُرْدَ :(gorda) در گویش گنابادی یعنی کُلّیه

آوایش[ویرایش]

گَ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. ذرات ریز خاک که به‌ هوا برود؛ غبار.
  2. خاک نرم که بر روی چیزی قرار گرفته باشد؛ غبار.
  3. خاک.
  4. [قدیمی] زمین.
  5. [قدیمی، مجاز] قبر.
  6. [قدیمی، مجاز] فایده.
  7. [قدیمی، مجاز] رد؛ اثر.
  8. [قدیمی، مجاز] غم.

واژه‌های وابسته[ویرایش]

  • گرد انگیختن: (مصدر متعدی) [قدیمی] به‌سبب حرکت تند و شدید، گردوخاک برپا کردن؛ گردوغبار بر هوا کردن.
  • گرد برآوردن: (مصدر متعدی) [قدیمی] = گرد انگیختن
  • گرد برانگیختن: (مصدر متعدی) [قدیمی] = گرد انگیختن
  • گرد کردن: (مصدر متعدی) گردوخاک برپا کردن؛ برانگیختن گردوغبار.
  • گردوخاک کردن: (مصدر لازم) گردوغبار برپا کردن؛ گرد برانگیختن.

اسم[ویرایش]

  1. بن مضارع گردیدن
  2. گردنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): جهان‌گرد، بیابان‌گرد، دوره‌گرد، ولگرد.

آوایش[ویرایش]

گِ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

صفت[ویرایش]

  1. هر چیزی که به ‌شکل دایره یا گلوله باشد.

اسم[ویرایش]

  1. دوروبر و اطراف چیزی.

واژه‌های وابسته[ویرایش]

  1. [مجاز] جمع کردن؛ فراهم آوردن.
  2. گلوله کردن؛ مدور ساختن.
  1. اطراف و جوانب کسی یا چیزی را گرفتن.
  2. [مجاز] محاصره کردن.
  • گرد هم آمدن: (مصدر لازم) [مجاز] دور هم جمع شدن؛ اجتماع کردن.

آوایش[ویرایش]

گُ

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. دلیر؛ دلاور؛ پهلوان

صفت[ویرایش]

  1. دلیر؛ دلاور؛ پهلوان