دندان

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /دَندان/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

دندان

  1. (جانوری): هر یک از اندام‌های سخت داخل دهان که برای جویدن، گاز گرفتن، بریدن و مانند آنها بکار می‌رود.
  2. بخش سخت و محکم در دهان جانوران که عمل جویدن را انجام می‌دهد.
  3. ساختار سخت آهکی در دهان بسیاری از جانوران مهره‌دار که به طور کلی برای خوردن به کار می‌رود.

Ambox notice.png مثال‌ها[ویرایش]

  1. دندان کسی گیر کردن کنایه از: عاشق یا خواهان شدن.
  2. دندان تیز کردن کنایه از: آماده یا خواستار به دست آوردن چیزی شدن.
  3. دندان روی جگر گذاشتن کنایه از: شکیبایی کردن.
  4. دندان کندن (کشیدن):کنایه از: صرف نظر کردن، قطع علاقه کردن.

سیوندی[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

دِندان

  1. دندان

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن