خوردن

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(خُ دَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. فرو بردن غذا از گلو.
  2. نوشیدن.

(عا.)

  1. سوء استفادة مالی به هنگام تصدی شغلی.
  2. شکست خوردن، مغلوب شدن.
  3. مناسب بودن، جور بودن.
  4. ساییدن (فنی)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. تصادف کردن.
  2. اصابت کردن.
  3. مقارن شدن، همزمان شدن. ؛ ~و خوابیدن کنایه از: بیکار و بی عار زندگی کردن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

فعل[ویرایش]


آوایش[ویرایش]

[khordæn]

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

mangiare

انگلیسی
take