پرش به محتوا

دهری

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /دَهرِی/

صفت نسبی

[ویرایش]

دهری

  1. (فلسفه قدیم): آنکه به ازلی بودن جهان معتقد است و دهر را منشأ همه چیز می‌داند.
  2. کسی که زمان را ازلی و ابدی می‌داند و همه حوادث را ناشی از زمان می‌داند، ملحد، طبیعی.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن