دهش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(دَ هَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. سطوت خاصی است که خرد محب را از جهت هیبت محبوب خود مصدوم کند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(دِ هِ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. بخشش، کرم.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
munificence