دوشیزه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [دوش/اِیزِه]

قید[ویرایش]

دوشیزه

  1. معنی باستانی واژه یعنی رده پای آن کس که از مانعی مثل دیوار حیاط به داخل حیاط افتاده.
    دوشیزه به دو بخش دوش - ایز باضافه حرف ه ربط دهنده است‌. تفهیم کلمه یعنی فردی که مرتکب ورود غیر مجاز به حریم شخصی شده است‌.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

فارسی

  • (اِمصغ.)
  1. دختر، دختر شوهر نکرده.

اسم[ویرایش]

  1. دختر بزرگسالی که ازدواج نکرده است و بانوی مطلقه.
  2. دوشیزگی به معنای باکرگی نیست، باکره کسیست که رابطه جنسی نداشته چه زن چه مرد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]