رش

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(رَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم خاص[ویرایش]

  1. نام روز هجدهم از هر ماه شمسی.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(رَ)

اسم[ویرایش]

  1. پشته، ت

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. زمین پشته پشته.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(رَ شّ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. باران ریزه، باران اندک ؛

جمع[ویرایش]

  1. رشاس.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(رَ)

  1. نک ریش.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(رُ)

  1. چشم غره، نگاه خشمگین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. نوعی جامة ابریشمین گرانبها.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

  1. بازو.
  2. واحد طول، از نوک انگشت میانه تا آرن

جمع[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


مصدر لازم[ویرایش]

  1. چکیدن آب و خون و اشک.
  2. باران اندک و ریزه باریدن.
  1. آب پاشیدن.
  2. آب زدن به متاع برای سنگین شدن آن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. رَ

صفت[ویرایش]

خرمایی

کردی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. رَ

صفت[ویرایش]

سیاه