سیاه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
رنگ سیاه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /سِیاه/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

سیاه

  1. رنگی مانند زغال که تمام نورها را به خود جذب می‌کند؛ مقابل سفید.
  2. کسی که پوستش سیاه باشد، سیاه پوست، حبشی

Ambox notice.png مثال[ویرایش]

  1. سیاه شوم: بدیمن.
  2. بازار سیاه: بازاری که در آن قیمت کالا را بیش از قیمت اصلی و رسمی خرید و فروش کنند.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین