پرش به محتوا

رند

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌شناسی

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /رِنْد/

اسم

[ویرایش]

رَنْد

  1. نک رنده.

ریشه شناسی۲

[ویرایش]

صفت

[ویرایش]

رِنْد

  1. جمع رندان؛ در تصوف، کسی که باطنش سالم‌تر از ظاهرش باشد.
  2. (عامیانه): حقه‌باز، زیرک، چموش، کلک، زرنگ، زیرک، بی‌قید، لاابالی، ظاهر فریب.

––––

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین