ره

فارسی

ریشه لغت

• دهش‌شده به عربی: استراق

آوایش

• /اُسْتُرآق/

اسم

ره

1. (شاعرانه)‎: راه.

   عطار «دیوان اشعار قصاید» قصیدهٔ شمارهٔ ۶: رهی بس دور می‌بینم من این راه/ نه سر پیدا و نه پایان دریغا.

2. رستن، نیز رهیدن.

---

ترجمه
انگلیسی: taxonomy souvenir present gift

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین