زم

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • [زَم]

اسم[ویرایش]

زم

  1. به معنی باستانی یعنی زمین که گاهی با پیشوند و پسوندی نشانه سرزمین و کشور مانند زموآ٬ زاموآ یا خوارزم است.
    کشور یا سرزمین زم مهم بوده آب یا چشمه زم زم که از آن تحت عنوان آب کوثر (بهشت) یاد شده در اینجا جاری بوده که طبق اسناد موقعیت آن در ایران قرار داشته است.
  2. سرما٬ سردی.
  3. گوشت درون و بیرون دهان.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

––––

برگردان‌ها[ویرایش]