ساده

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /سادِ/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

ساده

  1. آسان، راحت. عادی، معمولی. صاف، هموار. بی‌چین و گره.
  2. بدون نقش و نگار مانند پارچه ساده و یکرنگ. کنایه از آدم بی‌حال و غش، پاک، خال.
  3. (مجاز): زودبار، خوش‌باور. ساد‌لوح، ابلهه، نادان.
  4. بسیط، بدون ترکیب؛ پسری که هنوز ریش درنیاورده؛ بدون زینت و زیور؛ لغزان، لغزنده؛ تراشیده، سترده.

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. جیزی که از یک جزء تشکیل‌شده‌باشد.

Nuvola apps bookcase2.png صفت مفعولی[ویرایش]

  1. ساییده شده.
Nuvola apps bookcase2.png قید[ویرایش]
  1. ایستاده، مخففِ ستاده.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. جمع سائد (ساید)؛ سادات.
  2. فرزندان رسول اکرم و ائمه اطهار، مهتران.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن