سن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • آذری

آوایش[ویرایش]

  • /سَن/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

سن

  1. گیاهی است که بر درختان پیچد، عشقه، سرند، کشور.

ریشه شناسی ۲[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

سِن

  1. سال‌شمارهای زندگی انسان یا موجود زنده دیگر، مدت عمر.
  2. بخشی از سالن نمایش که معمولا بلندتر از کف سالن است و برنامه در آن، اجرا می‌شود.
  3. (جانوری): حشره‌ای که آفت گیاهان بویژه گندم و برخی درختان مانند گلابی و‌ سیب تخم‌ریزی می‌کند.

زبان دیگر[ویرایش]

  • آذری

آوایش[ویرایش]

Nuvola apps bookcase2.png ضمیر[ویرایش]

سَن

  1. تو، شما. دوم شخص مفرد.

زبان دیگر[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /س نُ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. دندان.
  2. عُمر.

زبان دیگر[ویرایش]

  • فرانسوی

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

سِن

  1. صحنه نمایش.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن