سنقر

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(سُ قُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم[ویرایش]

  1. سنقور:
  2. یکی از گونه‌های باز مناطق سردسیر. پرنده‌ای است بسیار زیبا و خوش خط و خال که لانه اش را در شکاف سنگ‌ها و صخره‌های مرتفع و غیرقابل عبور تهیه می‌کند. جزو بازهای سیاه چشم و از انواع دیگر بازها درشت تر و قوی تر.

سین + کر به معنای سکونتگاه قوم کر (کور)(kur) که یکی از دو قوم اصلی ایران زمین قدیم است

استعاره[ویرایش]

  1. شنقار.
  2. در موسیقی خط اتحادی است که ضرب ضعیف یا قسمت ضعیف ضرب را به ضرب قوی یا قسمت قوی ضرب دیگر مربوط و متحد می‌سازد. ؛نت ~ شده نتی که قوت خود را از دست داده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  1. سُ قُ

اسم خاص[ویرایش]

  1. سنقر
  1. شهری در خاور استان کرمانشاه که در میانه‌ی راه کرمانشاه - همدان جای دارد.
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ سنقر دارد

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
gyrfalcon