پرش به محتوا

شد

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /شُد/

اسم مصدر[ویرایش]

شد

  1. (قدیم): محکم کردن، استوار بستن. تأکید کردن، شدت دادن، قوی کردن. شدن، رفتن.
  2. (ادبی): تشدید دادن به حرفی در کلمه.
  3. (موسیقی ایرانی): مقام، پرده، کشیدن آواز، بلند و پست کردن نغمه تا موافق مطلوب گردد؛ کوک کردن، اصطحاب.

زبان دیگر[ویرایش]

  • عربی

مصدر لازم[ویرایش]

شَدّ

  1. دویدن.
  2. حمله کردن.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ بزرگ سخن
  • فرهنگ لغت معین