شکستن

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(ش کَ تَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. خرد کردن.
  2. مغلوب ساختن.
  3. تا کردن.
  4. شکار کردن.

مصدر لازم[ویرایش]

  1. خرد شدن.
  2. مغلوب شدن.
  3. تعظیم کردن، دو تا شدن.
  4. تکیده شدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

فعل[ویرایش]

  1. شکستن

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

فعل[ویرایش]

rompere

scassinare

sfondare

فعل[ویرایش]

spezzare

انگلیسی
violate