شیری

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /شیری/

صفت نسبی

شیری

1. مربوط به شیر. دندان شیری.
2. شیرخوار.
3. شیر فروش.
4. به رنگ سفید مات که اندکی مایل به زرد باشد.
5. رضاعی.
6. (گیاهی)‎: ویژگی مغز در دانه‌های مغزدار مانند بادام و فندق که هنوز خوب سفت و بسته نشده است.

حاصل مصدر

1. مانند شیر. شیر بودن، وضع و حالت شیر، و به مجاز شجاعت و دلیری.

کهن‌واژه

1. شیری ممکن است در زبان معیار باستان بصورت شیره، سیره یا سیری قابل تلفظ بوده، که معنا و مفهوم دیگری داشته است.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن