شیوا

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /شِی/وا/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

صفت

  1. فصیح. ظریف. بلیغ. نغز. خوب. جید. نیکو. شیوه شیوا. سخن شیوا.
  2. دهی است از بخش مرکزی شهرستان لاهیجان، آب از نهر کیاجو از رود سفیدرود.

Ambox notice.pngمثال[ویرایش]

  1. گشتم از یُمن مدحت شه دین -- در سخن بس تبستغ و شیوا. (منجیک)

زبان دیگر[ویرایش]

  • هندی

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

  1. سومین تشخص تثلیث هندی، خدای مخرب.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین