تبستغ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • [تَبَسْتُغ]

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

تبستغ

  1. فصیح.
    مردم فصیح و تیززبان را گویند یعنی مردمی که تند و تیز حرف زنند.

Ambox notice.png مثال[ویرایش]

  1. گشتم از یمن مدحت شه دین -- در سخن بس تبستغ و شیوا (منجیک)