صدق

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آ‌وایش[ویرایش]

  • [صَ/دِق]

اسم[ویرایش]

صدق

  1. از نام‌های زنانه در گویش بهاری، احتمالا به جای صدیقه فارسی یا عربی.
    ساختار کلمه مشابه حَدِق، صَدِق به مفهوم باستانی آن سه دق بوده و بانوانی ملقب به عنوان فوق می‌شدند که در طول عمر سپری شده خویش سه بار دق یا شاید سکته کرده باشند.

ریشه‌شناسی۲[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • [صِدْق]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. راست گفتن.

صفت[ویرایش]

  1. درستی و راستی.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

––––

برگردان‌ها[ویرایش]