صلح

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(صُ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. آشتی کردن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. آشتی، دوستی.

اسم[ویرایش]

  1. عقدی که دو طرف در مورد بخشیدن چیزی یا گذشتن از حقی در مقابل هم تعهد می‌کنند. ؛ ~نامه قراردادی که بین دو طرف جنگ یا دعوا نوشته یا شرایط تحت جنگ در آن قید می‌شود.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

اسم[ویرایش]

pace

اسم[ویرایش]

riconciliazione

انگلیسی
peace