عبا

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

(عَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

  1. عباء

اسم[ویرایش]

  1. جامة گشاد و بلند و جلو باز با آستین‌های کوتاه.
  2. که معمولا در کشور های عربی به تن می کنند اما در دیگر کشور های اسلامی هم ان را به تن می کنند بزرگان دین به تن کردن عبا را به مسلمانان سفارش کرده اند
  3. درحال حاظر عبا ها دارای سه رنگ مرسوم هستند سفیدوسیاه وقهوه ای. عبا یکی از لباس های روحانیون شیعه هست.
  4. اصولا زیر عبا لباسی بلند وگشاد به نام دشداشه به تن می کنند.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین


عربی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  1. abaa

اسم[ویرایش]

  1. پوششی بلند و گشاد از پشم و یا نخ است که در میان باز است و دو سوراخ در طرفین دارد که دستها را از آن بیرون میاورند.

واژه‌های وابسته[ویرایش]

قبا، ردا

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
cloak
  1. عمامه