عر

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: اَر

آوایش

• /عَر/

اسم

عر

1. بانگ خر، عرعر، و به مجاز داد و فریاد، نعره.
2. عَرْ: در گویش گنابادی یعنی نعره، بالا بردن صدا، فریاد، جیغ.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن