قداره
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- سانسکریت
آوایش
[ویرایش]- /قَدّارِه/
اسم
[ویرایش]
قداره
- جنگ افزاری شبیه شمشیر پهن و کوتاه.
- مصارف رسمی قداره در گذشته با شمشیر کمی تفاوت داشته از شمشیر در جنگ استفاده میشد اما از قداره هنگام نگهبانی و شبگردی استفاده میشد.
- قداره یا غداره /ŏaddāreh/ در سانسکریت کتار/کتاره/Kattāre گفته شده است. این واژه از سرزمین هند به ایران آمده و کتاره یکی از افزار جنگی هندیان بوده است. ناصرخسرو گوید: دراین خانه چهار ستت مخالفت کشیده هر یکی بر تو کتاره غداره/ŏaddāreh کتاره، در پهلوی هم کتاره >کتاره منبع. فرهنگ پاشنگ[۱]
مثالها
[ویرایش]
- قداره بستن برای کسی کنایه از: قصد جان کسی را داشتن.
––––
برگردانها
[ویرایش]| ترجمهها | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین