قشنگ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • فارسی

آوایش[ویرایش]

  • /قشنگ/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

قشنگ

  1. زیبا، خوشگل، ظریف.

زبان دیگر[ویرایش]

  • آذری

آوایش[ویرایش]

  • /قَش/اَنگ/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. گؤزل، زیبا و خوشگل بودن به ویژه صورت زیبا داشتن.

زبان دیگر[ویرایش]

  • بهاری
  1. غش کننده
    غش اِلی‌یَن
    غش کننده، کسی که بر اثر شنیدن خبر یا بر اثر اتفاقی که بر او حادث می‌شود، غش کند.

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین