قلای

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • ترکی

آوایش[ویرایش]

  • [قُلای]

اسم[ویرایش]

قلای

  1. بد٬ بدجنس٬ نامرغوب به زبان فارسی٬ پیس به گویش بهاری.
    قلای‌بانو یعنی خانم بد اخلاق گاهی هم بدگل.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]