کفر

فارسی

ریشه‌ لغت

• عربی

آوایش

• /کَفَر/

اسم

کَفَر

1. دهکده، روستا، قریه و آن در اسماء امکنه آید. قیر.

صفت

کُفْر

1. بی‌دینی، نامسلمانی، ناسپاسی، خشم،
2. (مجاز): سخن حاکی از بی‌دینی و الحاد.

   نزد عوام اغلب با بی‌دینی مترادف است، اما صفت خشمگینی بوده و شامل هر انسانی می‌تواند باشد.

مثال

1. کفر کسی بالا آمدن کنایه از: برآشفتن، خشم کسی انگیخته شدن.

مترادف‌ها

• کفار، کافران

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین