پرش به محتوا

ماشداکو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • آشوری‌باستان

آوایش

[ویرایش]
  • /ماش/دا/کو/

اسم خاص

[ویرایش]

ماشداکو (نام‌باستانی)‎

  1. لوح سارگون دوم در سال ۷۱۴ پیش از میلاد، از ۲۶ فرمانفرمای ایرانی نام می‌بَرَد که بیستمین نام در فهرست او ماشداکو فرمانفرمای قلعه آندیرپاتیانو قرار داشت. این نام با مازداکو و ماشدایائوکو هم ریشه و رایج بوده است[۱].
    آنها به سارگون‌دوم تعدادی اسب و قاطر و دام‌های شاخدار و شتران دو کوهان تحویل دادند.

کهن واژه

[ویرایش]
  1. ماشداکو‌ توسط زبان‌شناسان کلمه ایرانی توصیف نشده که البته منظور از زبان ایرانی زبان آریایی یا همان زبان هندواروپایی است.

جستارهای وابسته

[ویرایش]


الگو:عنوان

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ در گزارش کتسیاس تحت عنوان شاهان ماد آمده ولی اغلب محققان اذعان می‌دارند بی‌پایه است. بعضی اسامی که کتسیاس ذکر می‌کند تا اندازه‌ای با اسامی شاهان ماد که در سالنامه‌های آشوری آمده مشابهت دارد.