مناسب

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /مُناسِب/

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

مناسب

  1. دارای تناسب، شایستگی، یا شرایط لازم برای امری، هم شکل، موافق و سازگار، سزاوار، شایست، درخور.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن