منگ

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(مَ)

مَنْگ :(mang) در گویش گنابادی یعنی پرت ، شوت ، خِنگ ، خارج از حلت عادی بودن و حالی که در انسان عقلش درست کار نمیکند.

صفت[ویرایش]

  1. کودن، کم هوش.
  2. دزد، راهزن.

(عا.)

  1. گیج، سرگشته.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(مُ)

اسم[ویرایش]

  1. زنبور عسل.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. قمار، قماربازی.
  2. روش، قاعده.
  3. بنگ ؛ تخم شاهدانه.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

ایتالیایی

صفت[ویرایش]

sbadato

انگلیسی
woozy