مهار

از ویکی‌واژه
حلقه مهار از لرستان، هزاره اول پ. م.

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /مَهار/

اسم[ویرایش]

مهار

  1. افسار، چوبی که در بینی شتر کنند و ریسمان بر آن بندند.
  2. قسمتی که در هواپیما بال‌ها را به هم وصل می‌کند.
  3. چین جلدی موجود در سطح تحتانی آلت مرد در خط وسط و در مجاورت شیار حشفه‌ای قلفه‌ای که در حقیقت دیواره‌ای است که شیار حشفه‌ای قلفه‌ای را به دو قسمت چپ و راست تقسیم می‌کند.
  4. نام هر یک از دو چین مخاطی واقع در خط وسط قسمت دهلیزی دهان و عضلات لب‌ها (بین قوس‌های فکی و عضلات لب‌ها)، مهار لبی.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین