ناجوانمرد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(جَ مَ)

صفت مرکب[ویرایش]

  1. فاقد خصلت‌های نیک و پسندیده. مق جوانمرد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین