نص

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های نوشتاری دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /نَصّ/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

نص

  1. صریح و آشکار. اصل و عین مطلب.
    بعضی آیات قرآن با نشان یا علامت نص شروع شده است، اما تعابیری که از آن قاریان می‌کنند که همان صریح و تاکید بر موضوعی باشد غلط است.
  2. (جمع): نصو.

Nuvola apps bookcase2.png صفت[ویرایش]

  1. هر کلامی که به دلیل واضح بودن فاقد بیش از یک معنی باشد را ، نص نامند

متضادها[ویرایش]

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین