نمک

از ویکی‌واژه
پرش به: ناوبری، جستجو

فارسی[ویرایش]

(نَ مَ)

اسم[ویرایش]

مادة سپیدی است که به آسانی سوده می‌گردد و در آب حل می‌شود و آن را از آب دریا و معدن به دست می‌آورند. ؛ ~ به حرام (عا.)

  1. ناسپاس، حق ناشناس. ؛ ~ را خوردن و نمکدان را شکستن کنایه از: به ولی نعمت خود خیانت کردن.

منابع[ویرایش]

  1. نمک

آوایش[ویرایش]

[næˈmæk]، /نَمَک/

برگردان‌ها[ویرایش]


ایتالیایی

اسم[ویرایش]

sale

انگلیسی
sal