نوند

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • [نَ/وَ]

اسم[ویرایش]

نوند

  1. پیک، نامه‌بر. نامه‌رسان،
  2. سرزمین، کشور در شاهنامه بویژه در زمان فریدون سرزمین بت‌‌پرستان که ظاهراً سوارکار بودند.
    بجایی کجا نام او بد نوند ..... بدو اندرون کاخ‌های بلند

صفت[ویرایش]

  1. تیزرو، تندرو. هر مرکب تیزرو.

منابع[ویرایش]