همه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • پهلوی

آوایش[ویرایش]

  • /هَمِه/

Nuvola apps bookcase2.png ضمیر[ویرایش]

همه

  1. بی همراهی اسم، در معنی مجموع اشخاص مورد نظر یا مجموع امور و اشیای مورد نظر. اسم تمام، جمعی.
    همه ممکن است تغییر یافته هئومه باشد، و با اصطلاح منسوخ شده هَمّهَ در گویش بهاری قرابت دارد.
  2. هرویسپ (harvisp)

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن