هو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

گونه‌های دیگر نوشتاری[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • پیش هند و ایرانی

آوایش[ویرایش]

  • /هو/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

هُو

  1. (عامیانه): صدا، آواز، فریاد.
  2. چرک، زرداب، زخم.

زبان دیگر[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

  • عربی

Nuvola apps bookcase2.png ضمیر[ویرایش]

هُوَ

  1. ضمیر مفرد مذکر غایب: او، آن.
  2. در نزد عرفا منظور خداوند.

واژه‌های مشتق شده[ویرایش]

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین