هو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(هُ وَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

ضمیر[ویرایش]

  1. ضمیر مفرد مذکر غایب: او، آن.
  2. در نزد عرفا منظور خداوند

استعاره[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(هُ)

اسم[ویرایش]

(عا.)

  1. صدا، آواز، فریاد.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

(~.)

اسم[ویرایش]

  1. چرک و زرداب زخم.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین

برگردان‌ها[ویرایش]

انگلیسی
jeer