والاحضرت

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(حَ رَ)

صفت مرکب[ویرایش]

  1. آن که آستانش رفیع است، عالی مقام.
  2. عنوانی است شاهزادگان و نایب السلطنه را.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین