پرش به محتوا

ولی

از ویکی‌واژه

فارسی[ویرایش]

ریشه‌ لغت[ویرایش]

  • عربی

آوایش[ویرایش]

  • /وَلی/

حرف ربط[ویرایش]

ولی

  1. استثناء را رساند: اما، ولیکن.
    ولی ممکن است تصحیف شده ولِه باشد و در زبان معیار باستان به معنی دهنده است؛ آنکه عادت به دادن دارد مانند دست و دل باز؛ مترادف عله یعنی دستیار، کمک حال و این واژه اخیر مترادف با علی است.

ریشه شناسی۲[ویرایش]

صفت[ویرایش]

وَلیُ

  1. پدر، دوست، یار. نگهبان.
  2. کسی که عهده‌دار انجام کارهای کس دیگر باشد.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین